Η είδηση έπεσε σα βόμβα στο νιούζρουμ της Ελευθερουτοπίας.

Ενάμιση χρόνο μετά το ρεπορτάζ για τα λάδια των φαστ φουντ (το οποίο η διεύθυνση της Κυριακάτικης έκοψε για τους γνωστούς λόγους), εννέα μήνες μετά τη δημιουργία αυτού του μπλογκ, τα Goody’s καταργούν το φοινικέλαιο!

Και σαν όλα αυτά να είναι το χάπι εντ σε αμερικάνικη κομεντί ή σα να υπάρχει θεία Δίκη, τα Goody’s καλούν την καθηγήτρια Τριχοπούλου να προλογίσει την επίσημη εκδήλωση με την οποία ανακοινώνουν στον Τύπο πως στη θέση του παλιού λαδιού θα χρησιμοποιούν ελαιόλαδο!

Ναι,

~ την καθηγήτρια Τριχοπούλου, βασική πηγή στο ρεπορτάζ σε σχέση με το φοινικέλαιο που έκοψε η διεύθυνση της Κ.Ε.,

~ την καθηγήτρια Τριχοπούλου, την επάρκεια της οποίας οι Βλαστάρης και Σιαφάκας αμφισβήτησαν, επιστρατεύοντας τον περίφημο καθηγητή Γεωργίου για να υπερασπιστεί το φοινικέλαιο και τα Goody’s.

Δεν ισχυρίζομαι ότι τα Goody’s άλλαξαν το φοινικέλαιο λόγω της Ελευθερουτοπίας. Αλλά τι ειρωνία! Η δικαίωση του ρεπορτάζ και το άδειασμα των Βλαστάρη, Σιαφάκα, Γεωργίου ήρθε από την ίδια την εταιρεία την οποία υποστήριξαν τόσο καιρό. Δεν είναι αστείο;

Στο ρουφ-γκάρντεν του Χίλτον

Την «ενημερωτική συνάντηση» (αυτός ήταν ο επίσημος τίτλος) συντόνιζε ο δημοσιογράφος Μιχάλης Κεφαλογιάννης (περισσότερα γι αυτόν πιο κάτω, και σε επόμενο ποστ).

Πρώτη ανέβηκε στο βήμα η καθηγήτρια Τριχοπούλου. Ανέλυσε επί μακρόν τις ευεργετικές ιδιότητες του ελαιολάδου, και διακριτικά εξήρε την πρωτοβουλία της Goody’s.

Μετά μίλησαν η κ. Σμυρνή (σίγουρα υψηλό στέλεχος της εταιρείας αν κρίνω από το ντύσιμο, το στυλ και το χαμόγελο – όλα αλά Γιάννα) και μετά ο υπεύθυνος έρευνας της εταιρείας κ. Καλλίτσης, δηλώσεις του οποίου είχαμε φιλοξενήσει στο κομμένο ρεπορτάζ.

Στο τέλος μίλησε ο αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής, διατροφολόγος Κωνσταντίνος Ξένος, ο οποίος κατέληξε ως εξής: «Θα κλείσω με κάτι που ίσως να μην αρέσει στους υπεύθυνους της Goody’s…» (Μακρά κι ανήσυχη σιγή στο κοινό) «… Εύχομαι η πρωτοβουλία τους να βρει μιμητές».

Μετά τους ομιλητές, ήρθε η ώρα των ερωτήσεων. Και τότε σκέφτηκα να κάνω και ‘γω μια ερώτηση – ναι, το παραδέχομαι: στο μυαλό μου εξακολουθούσε να παίζει εκείνη η αμερικάνικη ταινία όπου στο φινάλε ο θαρραλέος (τρομάρα μου) δημοσιογράφος χαλάει τη γιορτή των αδίστακτων executives:

Μάζεψα θάρρος, σήκωσα το χέρι μου και ρώτησα: «Η Goody’s ώς σήμερα χρησιμοποιούσε φοινικέλαιο. Ποια είναι η γνώμη των επιστημόνων του πάνελ, της κ. Τριχοπούλου και του κ. Ξένου γι αυτό;»

Πριν απαντήσουν οι ερωτώμενοι, πήρε το λόγο ο κ. Καλλίτσης της Goody’s: «Σας πειράζει να σας απαντήσω πρώτος εγώ;», με ρώτησε. Ο κ. Καλλίτσης είπε ότι το φοινικέλαιο είναι «το πιο σταθερό λάδι», ότι «όλα αυτά τα χρόνια είχαμε κάνει μετρήσεις και συλλέξει δεδομένα», καταλήγοντας ότι σημασία έχει πως «από το καλό περνάμε στο καλύτερο». Πριν προλάβει ο κ. Καλλίτσης να τελειώσει τη φράση του, ο συντονιστής της εκδήλωσης, Μιχάλης Κεφαλογιάννης, έσπευσε να κλείσει το θέμα: «Επόμενη ερώτηση παρακαλώ».

Επέμεινα, ζητώντας και πάλι την απάντηση της κ. Τριχοπούλου και του κ. Ξένου.

Η κ. Τριχοπούλου (προς τιμήν της) χωρίς να διστάσει καθόλου είπε κοφτά: «Το φοινικέλαιο κάνει πολύ κακό». Προσέθεσε και κάτι για το τηγάνισμά του, που δεν το συγκράτησα – παραήμουν ταραγμένος από την ιστορικότητα της στιγμής για να ακούσω.

Και ο κ. Ξένος, του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής; Τι γνώμη εξέφρασε για το φοινικέλαιο; Είπε σχεδόν επί λέξει: «Τόσο εγώ όσο και το Ινστιτούτο Διατροφής δεν υποστηρίζουμε τα Goody’s αλλά την πρωτοβουλία και εύχομαι και άλλοι, ακόμα και ανταγωνιστές να πράξουν το ίδιο».

Αντίθετα με την ταινία που έπαιζε στο μυαλό μου, ούτε τη γιορτή των εγκζέκιουτιβς χάλασα, ούτε το πλήθος ξέσπασε σε χειροκροτήματα, ούτε καν τα εντυπωσιακά κορίτσια που ευδοκιμούν συνήθως σε τέτοιες εκδηλώσεις μού ζήτησαν μετά αυτόγραφο. Απλώς, ο επόμενος δημοσιογράφος έκανε την επόμενη ερώτηση.

Αν είχα τα κότσια, αλλά δεν τα έχω, θα ρωτούσα και κάτι ακόμα αλλά μού φάνηκε πολύ θαρρετό: «Η κ. Τριχοπούλου και ο κ. Ξένος αμείφθηκαν για την παρουσία τους σήμερα εδώ;» Η ερώτηση δεν είναι κακοήθης. Τα πράγματα είναι απλά: Αν δεν έχουν αμειφθεί, όλα είναι Ο.Κ., αν έχουν αμειφθεί, τότε υπάρχει πρόβλημα. Δεν την έκανα την ερώτηση. Εκ των υστέρων, σκέφτομαι πως το πραγματικό σκάνδαλο είναι άλλο: οι δημοσιογράφοι έχουμε αποδεχθεί σε τέτοιο βαθμό ως φυσιολογικό αυτό το PR πανηγύρι μεταξύ εταιρειών και ΜΜΕ, ώστε τα πιο προφανή ερωτήματα να μας φαίνονται παράλογα.

Και τώρα τι έχουν να πουν όλοι αυτοί; Ο Βλαστάρης, ο Σιαφάκας, η δημοσιογράφος-επιχειρηματίας, ο κ. Γεωργίου…

Και τρεις παραλειπόμενες απορίες από τη «συνάντηση ενημέρωσης» των Goody’s στο Hilton. Δεν γνωρίζω σε βάθος την υπόθεση αλλά δέχομαι πως η πρωτοβουλία της Goody’s να αντικαταστήσει το φοινικέλαιο με ελαιόλαδο φαίνεται από κάθε άποψη θετική. Παρόλα αυτά, αναρωτιέμαι:

1. Τι δουλειά είχε στην παρουσίαση μιας εισηγμένης στο Χρηματιστήριο εταιρείας διατροφής, και μάλιστα μιας εταιρείας φαστ-φουντ, ένας εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή;

2. Συντονιστής ήταν ο δημοσιογράφος του ιατρικού ρεπορτάζ Μιχάλης Κεφαλογιάννης. Πώς γίνεται ένας δημοσιογράφος με τηλεοπτική εκπομπή στη δημόσια τηλεόραση για θέματα υγείας να συντονίζει την παρουσίαση μιας εταιρείας διατροφής, και μάλιστα φαστ-φουντ;

3. «Την πρωτοβουλία υποστηρίζει το Ελληνικό Ινστιτούτο Διατροφής» διαβάζουμε παντού – στο έντυπο υλικό, στην τηλεοπτική διαφήμιση και αλλού. Το ΕΙΔ ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2008. Απορία: Το ΕΙΔ συνδέεται οικονομικά με τη Goody’s ή υποστηρίζει αφιλοκερδώς την πρωτοβουλία της;

Πριν από αρκετούς μήνες, ο καθηγητής Γεωργίου έστειλε στην ΕΣΗΕΑ, μέσω του διευθυντή της Κ.Ε. κ. Βλαστάρη, μια επιστολή εναντίον μου, χωρίς να μου την κοινοποιήσει. Επέλεξα να τη δημοσιεύσω ολόκληρη, χωρίς να απαντήσω σε αυτή για έναν απλό λόγο: Ο κ. Βλαστάρης στη συνάντηση με το προεδρείο της ΕΣΗΕΑ ανήγγειλε ότι ο κ. Γεωργίου θα έκανε μήνυση εναντίον μου. Προτίμησα να έρθει πρώτα η μήνυση και να απαντήσω μετά. Η μήνυση δεν ήρθε ποτέ – ήταν ένα ακόμα κόλπο εντυπώσεων του Γιάννη Βλαστάρη. Και τώρα, έστω κατόπιν εορτής, απαντάω στον κ. Γεωργίου. (ΟΚ, το παραδέχομαι, η σχέση μου με το τάιμινγκ είναι καταστροφική…)

Αν μη τι άλλο η επιστολή Γεωργίου δικαιώνει τα όσα έγραψα γι αυτόν: Και πάλι ο κ. καθηγητής ασχολείται, τοποθετείται και επιχειρηματολογεί μόνο για να υπερασπιστεί το φοινικέλαιο, το λάδι δηλαδή των Goody’s… (Άλλωστε εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως πηγή από τη δημοσιογράφο-επιχειρηματία της Κ.Ε.!)

 Ας πάρουμε με τη σειρά τα όσα ισχυρίζεται ο κ. Γεωργίου:

Λογοκρισία του κ. Γεωργίου: Πρόκειται προφανώς για αστείο! Αυτούσιο το άρθρο του κ. Γεωργίου υπάρχει τόσο στο σάιτ (http://eleftheroutopia.wordpress.com/gewrgiou/), όσο και στο υπόμνημα (pdf) που έστειλα στην ηγεσία της Κ.Ε. (στο Παράρτημα, σελ. 9, υπ. αριθ.10). Απλώς, στο pdf που ανέβασα στο σάιτ έχω περιλάβει μόνο τη λίστα με τα έγγραφα του υπομνήματος και όχι ξανά-μανά ένα-ένα τα έγγραφα, αφού αυτά υπάρχουν όλα στο σάιτ.

Ειδικοί και «ειδικοί»

Εγώ ειδικός δεν είμαι – γι αυτό το δημοσίευμα φιλοξενούσε τις απόψεις πλήθους ειδικών. Αλλά από ό,τι βλέπω και ο κ. Γεωργίου (παρότι σίγουρα πολύ πιο ειδικός από εμένα) ειδικός δεν είναι (δείτε τις ιστοσελίδες του στο Πανεπιστήμιο Πατρών εδώ και εδώ). Παρόλα αυτά η διεύθυνση της Κ.Ε. ανέθεσε σε αυτόν να γράψει άρθρο για ένα θέμα διατροφής τη στιγμή που υπήρχαν διαθέσιμοι επιστήμονες πολύ πιο ειδικευμένοι από αυτόν – με πρώτη την καθηγήτρια Τριχοπούλου.

Κατά τα άλλα, ο κ. Γεωργίου προβάλλει το επιχείρημα της ειδικότητας τη στιγμή που ο ίδιος γράφει στην Κ.Ε. επί παντός επιστητού: από τη διαφθορά στον καπιταλισμό  ώς τις κεραίες τηλεφωνίας, και από τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ και την ομοιοπαθητική ως το Βατοπέδι…

Άτιμο φοινικέλαιο!

Ο κ. Γεωργίου αμφισβητεί άλλους κατά τεκμήριο πιο ειδικούς από αυτόν: την καθηγήτρια Τριχοπούλου (χιλιάδες αναφορές στο google και επιστημονικές δημοσιεύσεις), την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου, το Υπουργείο Υγείας της Αυστραλίας, και η λίστα πάει λέγοντας. Αμφισβητεί τέλος αυτό που όχι μόνο η επιστήμη αλλά και η κοινή γνώμη γνωρίζει απλώς διαβάζοντας εφημερίδες. Όσα αναφέρονται στο κομμένο ρεπορτάζ για το φοινικέλαιο έχουν γραφεί και σε άλλες εφημερίδες: Επιλέγω ένα κλάσμα των δημοσιευμάτων. Στην Ελλάδα: ΤΑ ΝΕΑ (μεταξύ άλλων 31/1/09, 28/1/06, 8/10/05) και Καθημερινή (μεταξύ άλλων, «Άθλια Έλαια στο πιάτο μας», 29/4/06). Στο εξωτερικό: New York Times, Guardian, και πάει λέγοντας.

Δείτε το πιο χαρακτηριστικό: Πέρυσι (21/5/2008), παράλληλα με την κρίση του ηλιελαίου, η εφημερίδα τα ΝΕΑ, δημοσίευσε αναλυτικό ρεπορτάζ, το οποίο μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Όπως τονίζει ο διαιτολόγος- διατροφολόγος στη Μονάδα Διατροφής του Ανθρώπου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, Γρηγόρης Ρίσβας, μια λύση για τους καταναλωτές που τρώνε συχνά έξω είναι να αποφεύγουν τα σπορέλαια, τα οποία προκαλούν βλάβες στα αγγεία και περιέχουν τρανς λιπαρά που ευθύνονται για καρδιαγγειακές παθήσεις. Τέτοιο λάδι είναι το φοινικέλαιο: “Θεωρείται μια από τις χειρότερες επιλογές για τηγάνισμα. Κι αυτό επειδή η θερμική του επεξεργασία- το τηγάνισμα- παράγει τρανς λιπαρά”».

Αυτό που κόμισε ως καινούργιο το κομμένο από την Κ.Ε. ρεπορτάζ ήταν η σύνδεση των ουσιών (τρανς λιπαρά, φοινικέλαιο) με τις εταιρείες που τα χρησιμοποιούσαν (αντιστοίχως, McDonald’s και Goody’s). Αυτή ακριβώς η σύνδεση (και μόνο σε ό,τι αφορά στο ζεύγος Goody’s – φοινικέλαιο) είναι που ενόχλησε τόσο τον ετερόκλητο συνασπισμό Σιαφάκα, Βλαστάρη, Γεωργίου.

Έκθεση ΠΟΥ: Εδώ ο κ. Γεωργίου πετάει ένα πυροτέχνημα που δεν τον τιμά ως επιστήμονα. Έχει δίκιο για τη μετάφραση. Αλλά εντελώς άδικο για την ουσία. Πράγματι, μετέφρασα λανθασμένα το palmitic acid το οποίο είναι παλμιτικό οξύ και όχι φοινικέλαιο. Όμως, το παλμιτικό οξύ είναι το κύριο συστατικό του φοινικελαίου, σε ποσοστό 44%, (το λέει ακόμα και το American Palm Oil Council, το Αμερικάνικο Συμβούλιο Φοινικελαίου!), κάτι το οποίο ο κ. Γεωργίου επιμένει να μην αναφέρει. Τη σχέση παλμιτικού οξέος και φοινικελαίου την επικαλείται η ίδια η Goody’s στο κείμενο που μας είχε στείλει!

Ας μεταφράσουμε λοιπόν τα σημεία της έκθεσης της ΠΟΥ που αναφέρονται στην επίδραση του παλμιτικού οξέος στην υγεία, λαμβάνοντας υπόψη και τη διόρθωση του κ. Γεωργίου – με έντονα στοιχεία η αλλαγή:

(α) σελ. 82:

«υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι τα μυριστικά και παλμιτικά οξέα, τα τρανς λιπαρά οξέα, η παχυσαρκία, η υψηλή κατανάλωση αλατιού και αλκοόλ συνεισφέρουν στην αύξηση του κινδύνου», [εννοεί τις καρδιαγγειακές παθήσεις].

(β) σελ. 82

«Λιπαρά Οξέα και και διατροφική χοληστερόλη

[...] Τα κορεσμένα λιπαρά οξέα ανεβάζουν τη συνολική και τη χαμηλής πυκνότητας λιποπροτεϊνης (LDL) χοληστερόλη, αλλά το κάθε ένα λιπαρό οξύ εντός αυτής της ομάδας, έχει διαφορετικές επιπτώσεις. Τα μυριστικά και παλμιτικά οξέα έχουν τις μεγαλύτερες επιπτώσεις [...]»

Συμπέρασμα ακόμα και για μη ειδικούς: Τα παλμιτικά οξέα, από τα οποία αποτελείται το φοινικέλαιο σε ποσοστό 44%, «συνεισφέρουν στην αύξηση του κινδύνου»[εννοεί τις καρδιαγγειακές παθήσεις] και «έχουν τις μεγαλύτερες επιπτώσεις» στην αύξηση της χοληστερόλης.

Με άλλα λόγια, μετά και τη διόρθωση του κ. Γεωργίου, το συμπέρασμα για τα λάδια των Goody’s είναι ακόμα χειρότερο!

Σχέση καρκίνου και τρανς: Εδώ ο κ. Γεωργίου κάνει ένα… ταχυδακτυλουργικό: Για να υπερασπιστεί τα όσα έγραψε τον Ιούλιο του 2007 («τα τρανς λίπη, παρότι ακόρεστα, ενοχοποιούνται ακόµα και για καρκίνους») επικαλείται δύο πηγές του… 2008, δύο δηλαδή πηγές που δεν υπήρχαν όταν έγραψε το άρθρο του!

Αλλά και επί της ουσίας: Εγώ δεν ξέρω αν τα τρανς έχουν σχέση με τον καρκίνο – το ξαναλέω ότι δεν είμαι ειδικός. Υπάρχουν ορισμένοι που υποστηρίζουν πως υπάρχει σχέση. Έγραψα όμως ότι από τη στιγμή που δύο τόσο σοβαρές πηγές, όπως η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου (της οποίας μάλιστα το συμπέρασμα αποδέχεται ο κ. Γεωργίου) και το Υπουργείο Υγείας του Καναδά λένε ότι η σχέση τρανς και καρκίνου δεν μπορεί να «καθοριστεί» / «determined» (η πρώτη) ή είναι «αστήριχτη» / «inconsistent» (η δεύτερη), μού φαίνεται περίεργο ότι ο ειδικός κ. Γεωργίου προτίμησε να αγνοήσει αυτές τις πηγές – ενεργώντας και πάλι εναντίον των McDonald’s και υπέρ των Goody’s.

Νικόλας

ΥΓ: Από την ΕΣΗΕΑ, με ενημέρωσαν πριν από μήνες ότι ο κ. Γεωργίου τους είχε αποστείλει και ένα άλλο υπόμνημα δεκάδων σελίδων – τέτοιος ζήλος για το φοινικέλαιο! Φυσικά, δεν μπορώ να κάτσω να το δακτυλογραφήσω μιας και δεν είναι σε ηλεκτρονική μορφή αλλά αν θέλει ας μου το αποστείλει στο μέιλ eleftheroutopia@gmail.com. Δεσμεύομαι ότι θα το ανεβάσω αυτούσιο στο σάιτ.

Στη συνάντηση με τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, ο διευθυντής της Κ.Ε. Γιάννης Βλαστάρης παρουσίασε ένα «κρυφό χαρτί»: την επιστολή του καθηγητή Γεωργίου με την οποία ο καθηγητής με κατηγορεί για “απαράδεκτες αναφορές” στο πρόσωπό του, “που βασίζονται επί διαστρεβλωμένων και ανακριβών πληροφοριών“. O κ. Βλαστάρης προανήγγειλε μήνυση εκ μέρους του κ. Γεωργίου. (Μήνυση, πάντως, δεν έχω λάβει ακόμη.)

Παρότι η επιστολή τυπικά δεν απευθύνεται σε μένα, τη δημοσιεύω. Έπρεπε πρώτα να τη δακτυλογραφήσω γιατί ήταν σε χάρτινη μορφή (δες pdf). Κ. Γεωργίου, δώστε μου λίγο χρόνο να ξεμπλέξω με τη δουλειά, και θα σας απαντήσω.

(Άσχετη απορία: Ως τι ο κ. Βλαστάρης έγινε ο κομιστής της επιστολής Γεωργίου; Γιατί ο κ. Γεωργίου δεν έστειλε ο ίδιος την επιστολή ή δεν εκφράζει ο ίδιος την πρόθεσή του να κάνει μήνυση;)

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Χρήστος Γεωργίου

Καθηγητής Βιοχημείας

Τμήμα Βιολογίας

Πανεπιστήμιο Πατρών

Τηλ. 2610-997227

Στην κατωτέρω ιστοσελίδα blog του δημοσιογράφου κ. Ν. Λεοντόπουλου (http://eleftheroutopia.files.wordpress.com/2008/08/hmerologio-pdf.pdf) γίνονται απαράδεκτες αναφορές στο πρόσωπό μου, που βασίζονται επί διαστρεβλωμένων και ανακριβών πληροφοριών τις οποίες παραθέτει σε επιστολή του προς τη διεύθυνση της εφημερίδας. Παραθέτω τα αποσπάσματα της επιστολής που με αφορούν (υπογραμμισμένα) και τα σχολιάζω ως ακολούθως:

Επιστολή του Νικόλα Λεοντόπουλου (4 Σεπτεμβρίου 2007) με τίτλο ‘Με αφορμή ένα ρεπορτάζ για τα τρανς λιπαρά στα ελληνικά φαστ-φουντ… ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΤΟΞΙΚΟΥ ΜΗΝΑ ΣΤΗΝ Κ.Ε.’

Προς: Μάνια Τεγοπούλου, Μέλος του Δ.Σ. της Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε.

Θανάση Τεγόπουλο, Εκδότη Ελευθεροτυπίας

Γιάννη Βλαστάρη, Διευθυντή Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας

Βαγγέλη Σιαφάκα, Αρχισυντάκτη Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας

 

… «Κατά την προσωπική µου γνώµη, η παρέµβαση της ηγεσίας της Κ.Ε. διαφαίνεται από τα εξής:

(σελ. επιστολής 2) (γ) Στο άρθρο του ο καθηγητής Γεωργίου (ο οποίος κλήθηκε από τον αρχισυντάκτη να .ισορροπήσει. το κοµµάτι) παίρνει θέση υπέρ της ποιότητας των προιόντων της µίας εταιρείας, και µάλιστα υιοθετεί έναν ισχυρισµό εναντίον των προιόντων της άλλης. Πρόκειται για ισχυρισµό, ο οποίος είναι αστήρικτος, καιεκθέτει την εφηµερίδα σε αγωγή!

(σελ. 2) (δ) Ο καθηγητής Γεωργίου έχει χρησιµοποιηθεί επτά φορές ως πηγή στα ρεπορτάζ της δηµοσιογράφου που έχει τα φραντσάιζ της µίας εταιρείας (και άλλες δύο σε ρεπορτάζ άλλων συντακτών)……

Το χρονικό των γεγονότων

Τρίτη 17 Ιουλίου…..

(σελ. 6) (η) έχει προσθέσει άρθρο του καθηγητή της Πάτρας Χρ. Γεωργίου για .να ισορροπήσει το κοµµάτι.

Τετάρτη 18 Ιουλίου

(σελ 7) 19. Διαπιστώνουµε µε απλή αναζήτηση στο ηλεκτρονικό αρχείο της εφηµερίδας ότι ο ο αρθρογράφος από τον οποίο ζητήθηκε από τον κ. Σιαφάκα εκ των υστέρων να γράψει άρθρο, ο κ. Χρήστος Γεωργίου, έχει:

χρησιµοποιηθεί επτά (7) φορές ως πηγή σε κοµµάτια της δηµοσιογράφου που έχει τα φραντσάιζ (υποσημείωση 12) και δύο ακόµα σε κοµµάτια άλλων συναδέλφων….

Απάντηση Γεωργίου:

Πρόκειται περί σαφούς υπαινιγμού διαπλοκής. Η μακροχρόνια σχέση μου με την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία είναι άμισθη και υπό τη μορφή άρθρων, ρεπορτάζ και συνδρομής σε ρεπορτάζ. (β) Η θεματολογία των συγκεκριμένων ρεπορτάζ που αναφέρει ο κ. Λεοντόπουλος στην εν λόγω επιστολή του ήταν δικής μου ιδέας, την πρότεινα για ρεπορτάζ στον κ. Σιαφάκα, ο οποίος την ανέθεσε στην υπονοούμενη από τον κ. Λεοντόπουλο δημοσιογράφο, με την οποία έχω άριστη σχέση διότι εκτιμώ την προσωπικότητα, την αντικειμενικότητα και τις ικανότητας της ως δημοσιογράφου. Το μόνο μου κίνητρο είναι η αντικειμενική ενημέρωση της κοινής γνώμης.

 (σελ. 7) 20. Αναζητούµε το άρθρο του Γεωργίου στο κοινόχρηστο σύστηµα αρχείου της ΚΕ και διαπιστώνουµε πως ενώ αυτό υποτίθεται πως γράφτηκε για .να ισορροπήσει το κοµµάτι. των συντακτών (υποσ. 13), στην πραγµατικότητα:

(α) στρέφεται εναντίον των McDonalds υποστηρίζοντας πως “τα τρανς λίπη, παρότι ακόρεστα, ενοχοποιούνται ακόµα και για καρκίνους (υποσ. 14)”. Οµως, σύµφωνα µε την Αµερικανική Εταιρεία Καρκίνου αυτό είναι αστήρικτο (υποσ. 15). (Γι αυτό άλλωστε και δεν το ισχυριστήκαµε στο κοµµάτι µας: για να µην εκθέσουµε την εφηµερίδα σε αγωγή!)

Απάντηση Γεωργίου:

Πρόσφατη επιδημιολογική έρευνα (του 2008) συνδέει ευθέως τον καρκίνο του παχέος εντέρου με τα τρανς λιπαρά. [Βλέπε Vinikoor L.C., Schroeder J.C., Millikan R.C., Satia J.A., Martin C.F., Ibrahim J., Galanko J.A., Sandler R.S. (2008). Consumption of trans-fatty acid and its association with collateral adenomas. American Journal of Epidemiology168(3): 289-297 (επίσης ‘Study adds colon cancer to list for trans fats’ harm’: http://www.foodnavigator-usa.com/Science-Nutrition/Study-adds-colon-cancer-to-list-for-trans-fats-harm). Στην επίσημη Έκθεση διαιτολογικών οδηγιών της Αμερικάνικης Εταιρείας Καρκίνου (με τίτλο ‘American Cancer Society Guidelines on Nutrition and Physical Activity for cancer prevention: reducing the risk of cancer with healthy food choices and physical activity’, πηγή http://www.foodpolitics.com/pdf/amecancsoc.pdf) αναφέρεται για τα τρανς λιπαρά ότι «Η σχέση τους, όμως, με τον κίνδυνο καρκίνου δεν έχει καθοριστεί» (σελ. 113). Δηλαδή, η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου δεν υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος καρίνου από τα τρανς λιπαρά αλλά απλά ότι δεν έχει καθοριστεί.

 (β) παίρνει θέση υπέρ των Goody’s, αναφερόµενος στη διαιτητική ωφέλεια του φοινικελαίου (υποσ. 16), παραλείποντας κάθε αναφορά στα πορίσµατα της Παγκόσµιας Οργάνωσης Υγείας (υποσ. 17).

 1. Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό του κ. Λεοντόπουλου ότι παίρνω «θέση υπέρ των Goody’s, αναφερόμενος στη διαιτητική ωφέλεια του φοινικελαίου (υποσ. 16), τον οποίο στηρίζει στο «άρθρο μου», που όμως παραθέτει επιλεκτικά και όχι στην πλήρη μορφή του στην πηγή #16, ισχύουν τα εξής: η ένθετη τοποθέτησή μου (και όχι άρθρο μου) είναι επί λέξη η ακόλουθη: «Τα τοξικά τρανς λίπη των φυτικών βουτύρων (φυτίνες) δεν πρέπει να συγκρίνονται με τα κορεσμένα λίπη των φυτικών λαδιών ως προς τη διαιτητική επικινδυνότητα, ούτε όλα τα ακόρεστα λίπη των τελευταίων να θεωρούνται ‘καλά’ λίπη. Συγκεκριμένα, τα τρανς λίπη, παρότι ακόρεστα, ενοχοποιούνται ακόμα και για καρκίνους. Επίσης, πολλά από τα ακόρεστα λίπη των φυτικών λαδιών, τα πολυακόρεστα, γίνονται τοξικά κατά το τηγάνισμα γιατί οξειδώνονται. Από τα ακόρεστα λίπη των φυτικών λαδιών, ωφέλιμα είναι κυρίως τα μονοακόρεστα (π.χ. το ολεϊκό του ελαιόλαδου), αλλά όχι όλα (π.χ. το ερουσικό οξύ). Επομένως, υπό συνθήκες τηγανίσματος των φυτικών λαδιών, η επικινδυνότητα των κορεσμένων λιπών τους αθροίζεται με αυτή των πολυακόρεστών τους, και δεν σχετίζεται με αυτή των τρανς λιπών των φυτικών βουτύρων. Υπό αυτό το πρίσμα, ένα φυτικό λάδι θεωρείται διαιτητικά πιο ωφέλιμο όταν περιέχει μεγαλύτερο ποσοστό μονοακόρεστων και μικρότερο πολυακόρεστων και κορεσμένων λιπών. Με βάση λοιπόν τέτοια ποσοστά (%-μονοακόρεστα/%-πολυακόρεστα + %-κορεσμένα), τα συνήθη φυτικά έλαια σε σειρά μειούμενης διαιτητικής αξίας είναι: ελαιόλαδο (73%/11%+14%), κανόλα λάδι (62%/32%+6%), φυστικέλαιο (49%/33%+18%), σουσαμέλαιο (43%/43%+14%), φοινικέλαιο (38%/10%+52%), σογιέλαιο (24%/61%+15%), καλαμποκέλαιο (25%/62%+13%), βαμβακέλαιο (26%/50%+24%). Αυτή η σειρά θα άλλαζε αν τα φυτικά λάδια αξιολογούνταν με βάση το ποσό των διαιτητικά ωφέλιμων αντιοξειδωτικών συστατικών τους (θα ήταν: σογιέλαιο, κανόλα, ηλιέλαιο, φοινικέλαιο, ελαιόλαδο) ή αν λαμβανόταν υπόψιν ότι τα λάδια κανόλα, σογιέλαιο, βαμβακέλαιο και καλαμποκέλαιο προέρχονται από γενετικά τροποποιημένα φυτά. Συμπερασματικά, ο πελάτης κάθε είδους ταχυφαγείου θα πρέπει να αποφεύγει τόσο τα τηγανισμένα προϊόντα όσο και αυτά που περιέχουν φυτικά βούτυρα.» (υπογράμμιση δική μου).

Ο κ. Λεοντόπουλος απέφυγε να παραθέσει το ανωτέρω υπογραμμισμένο κρίσιμο συμπέρασμα της ένθετης τοποθέτησής μου στην επιστολή του προς την τετραμελή διεύθυνση της Κ.Ε., από το οποίο φαίνεται ότι σαφώς παίρνω θέση εναντίον όλων των ειδών ταχυφαγείων (αλυσίδων και μη) και όλων των φυτικών λαδιών τηγανίσματος (εκτός βεβαίως του ελαιολάδου). Κι αυτό, παρότι παρουσιάζει αυτούσια την ένθετη τοποθέτησή μου στον σύνδεσμο ‘Ο Καθηγητής Γεωργίου’ (http://eleftheroutopia.wordpress.com/gewrgiou/) κάτω από τον τίτλο ‘ΤΕΚΜΗΡΙΑ’ (στο μέσο δεξιό τμήμα της σελίδας του blog του http://eleftheroutopia.wordpress.com/).

2. Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό του κ. Λεοντόπουλου ότι παρέλειψα να παραθέσω τα «πορίσματα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (υποσ. 17)», στα οποία παραπέμπει (στην πηγή #17 και εξ αυτής στην πηγή #9) σε Έκθεση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (με τίτλο ‘Δίαιτα, Διατροφή και η Πρόληψη των Χρονίων Παθήσεων’, σελ. 82, 88, 147 Γενεύη 2003), σημειώνω τις ακόλουθες ανακρίβειες. Στη συγκεκριμένη έκθεση του ΠΟΥ, στην οποία κυρίως βασίζεται το ρεπορτάζ του κυρίου Λεοντόπουλου, αναφορικά με το φοινικέλαιο, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο αναφορικά με την τοξικότητα του φοινικέλαιου. Συγκεκριμένα, στο ρεπορτάζ του ο κ. Λεοντόπουλος αναφέρει ότι κατά την έκθεση του ΠΟΥ «το φοινικέλαιο μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακού επεισοδίου, και ότι το φοινικέλαιο συσχετίζεται με αυξημένο ρίσκο, περισσότερο και από τα τρανς λιπαρά, την παχυσαρκία και την υψηλή κατανάλωση αλκοόλ». [βλέπε ρεπορτάζ του κ. Λεοντόπουλου στο blog του http://eleftheroutopia.wordpress.com/to-kommeno-reportaz/). Αντιθέτως, στη σελίδα 92 της εν λόγω έκθεσης (βλέπε πηγή: http://whqlibdoc.who.int/trs/WHO_TRS_916.pdf) υπάρχει η εξής πρόταση που ομοιάζει αρκετά με αυτή του ρεπορτάζ του κ. Λεοντόπουλου: «there is convincing evidence that myristic and palmitic acids, trans fatty acids, high sodium intake, overweight and high alcohol intake contribute to an increase in risk». (μετάφραση δική μου: «υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι τα μυριστικά και παλμιτικά οξέα, τα τρανς λιπαρά οξέα, η παχυσαρκία, η υψηλή κατανάλωση αλατιού και αλκοόλ συνεισφέρουν στην αύξηση του κινδύνου», (εννοώντας τις καρδιαγγειακές παθήσεις). Επιπλέον, η έκθεση του ΠΟΥ ασχολείται πολύ περισσότερο με πολλά άλλα διαφορετικά είδη λιπών (ως συστατικών της διατροφής) και ελάχιστα με το φοινικέλαιο, παρά την περί του αντιθέτου εντύπωση που δίνει στον αναγνώστη το ρεπορτάζ. Ειδικότερα για το φοινικέλαιο, η έκθεση, μη κάνοντας καμία αναφορά στην επικινδυνότητά του, αναφέρει στοιχεία μόνο (α) για την κατανάλωσή του και τη σπουδαιότητά του ως βρώσιμου λαδιού στο διαιτολόγιο των λαών της νοτιο-ανατολικής Ασίας (σελίδα 30), και (β) ότι αποτελεί φθηνή πηγή ενέργειας για τους φτωχούς κατοίκους του πλανήτη μας (σελίδα 98).

Ο κ. Λεοντόπουλος μπέρδεψε τη λέξη palmitic acid (παλμιτικό οξύ) με τη λέξη palm oil (φοινικέλαιο) στην έκθεση της ΠΟΥ, θεωρώντας ότι πρόκειται περί του ιδίου πράγματος, κάτι που αν ήταν ειδικός θα γνώριζε δεν ισχύει. Το παλμιτικό οξύ είναι ένα από τα πολλά χημικά συστατικά (λιπαρά οξέα) του ζωικού λίπους (κυρίως), ενώ το φοινικέλαιο είναι ένα φυτικό προιόν (φυτικό λάδι) που περιέχει πολλά είδη λιπαρών οξέων (όπως παλμιτικό, στεαρικό, μυριστικό, ολεϊκό και λινολεϊκό).

Συμπερασματικά, στη δημοσιευθείσα στο blog του επιστολή ο κ. Λεοντόπουλος στήριξε τους δυσφημiστικούς του σχολιασμούς του εναντίον μου επί (α) της λανθασμένης ερμηνείας της Έκθεσης της ΠΟΥ, (β) της απόκρυψης κρίσιμων συμπερασμάτων της ένθετης τοποθέτησής μου, και (γ) της διαστρέβλωσης και του νοήματος του περιεχομένου της.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Αθήνα, 17/9/2008

Κατά τη σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ οι σύμβουλοι της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ κατέθεσαν την πιο κάτω πρόταση με τη μορφή σχεδίου ανακοίνωσης για την αντιμετώπιση της απόλυσης του συναδέλφου Νικόλα Λεοντόπουλου από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

Δυστυχώς η πλειοψηφία του Δ.Σ. δεν την αποδέχτηκε και ακολούθως, λόγω της ύπαρξης  διαφορετικών προτάσεων, δεν κατέστη δυνατό, να υπάρξει καμία απόφαση, πάντως όχι με την ευθύνη της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΛΕΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

«Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θεωρεί την απόλυση του συναδέλφου Νικόλα Λεοντόπουλου από την “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία” αναίτια  και μεθοδευμένη και με αυτήν την έννοια ζητά την άμεση ανάκλησή της.

Οι εξηγήσεις που έδωσε προχθές στο Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ ο διευθυντής της “Κ.Ε.” Γιάννης Βλαστάρης, δεν δικαιολογούν  κατά κανένα τρόπο τη δυσμενή κατάληξη μιας περσινής υπόθεσης χειρισμού ενός σοβαρού ρεπορτάζ του συναδέλφου, που αναφερόταν σε επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία προϊόντα φαστ φουντ. Τουναντίον, το γεγονός ότι η ιδιοκτησία και η διεύθυνση της “Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας”, έθεσαν σε υποχρεωτική “αργία” επί ένα χρόνο τον Νικόλα Λεοντόπουλο και επέλεξαν να τον απολύσουν μέσα στο καλοκαίρι, ως δήθεν “αργόμισθο”,
επιβεβαιώνει τη μεθόδευση, αλλά και τη δυσκολία της ηγεσίας της εφημερίδας να επινοήσει προφάσεις για να τον απομακρύνει.

Για το λόγο αυτό το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα συγκαλέσει συνέλευση των δημοσιογράφων της εφημερίδας, με πρόταση για κινητοποίηση στην προσπάθεια επιστροφής του συναδέλφου στη δουλειά του».

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ

Για την απόλυση συναδέλφου από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (ΚΕΔ)
——————————————————————————–
 Υπόλογη διεύθυνση, εργοδοσία και κάποιοι συνδικαλιστές

  Την άμεση κήρυξη 24ωρης απεργίας στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» για την επαναπρόσληψη του συναδέλφου Νικόλα Λεοντόπουλου και την καταδίκη της κατάχρησης του διευθυντικού δικαιώματος και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, πρότειναν σήμερα στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ τέσσερα μέλη του.

 Με την συνδιαμόρφωση κοινής πρότασης (Κ. Μπετινάκη , Π. Ράμμο , Ν. Νταουντάκη και Δ. Τσλαπάτη) ζητείται να επανέλθει αμέσως στην εργασία του ο συνάδελφος που επί ένα χρόνο -όπως προχτές τελικά αποκαλύφθηκε-  είχε τεθεί  στο περιθώριο (αφού προηγουμένως τον είχαν αφήσει χωρίς γραφείο, τηλέφωνο και υπολογιστή) για να τον πουν στο τέλος και «αργόμισθο».

 Το «έγκλημά» του ήταν ότι υπεραμύνθηκε ρεπορτάζ του, στο οποίο έθιγε φαστφουντάδικα που χρησιμοποιούν ύποπτα λάδια. Η υπόθεση χρονολογείται από τον Ιούλιο του 2007, όπως αναγκάστηκε να παραδεχτεί ο γνωστός «Ιός» της Ελευθεροτυπίας που είναι και μέλος του ΔΣ της Ένωσης Δ. Τρίμης και δεν ψήφισε αυτή την πρόταση, ζητώντας αόριστα «κινητοποιήσεις» και συνέλευση εργαζομένων στην «Κ. Ε». Κάτι που θα έπρεπε να είχε ζητήσει από το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ ένα χρόνο πριν.

 Η πρωτοφανής αυτή υπόθεση ήταν επίσης γνωστή και στον γγ της ΠΟΕΣΥ Σταμάτη Νικολόπουλο, ο οποίος επίσης την έκρυβε όλο αυτό το διάστημα προφανώς μετά τα νέα ήθη που καθιερώνει η παράταξη Τρίμη- Νικολόπουλου με διευθυντές -συνδικαλιστές που έχουν κάνει κατάληψη στην ΠΟΕΣΥ, καλύπτοντας τα μπλοκάκια στο ΒΗΜΑ.

 Οι τέσσερις συνάδελφοι της παράταξης του προέδρου της ΕΣΗΕΑ ψήφισαν την πρόταση Π. Σόμπολου για έντονο διάβημα στην εργοδοσία και την διεύθυνση της εφημερίδας, καταγγελία, σκληρή ανακοίνωση και εφ΄όσον δεν υπάρξει ανταπόκριση στο αίτημα της επαναπρόσληψης να γίνουν απεργιακές κινητοποιήσεις.

17/09/2008

16/9 – Μετά από απόφαση της ΕΣΗΕΑ (4/9), παρουσιαστήκαμε στο Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ για να δώσουμε εξηγήσεις για την υπόθεση, ο διευθυντής της Κ.Ε. Γιάννης Βλαστάρης, ο εκπρόσωπος των συντακτών στην Κ.Ε. Πάνος Σώκος, και εγώ. Ειπώθηκαν πολλά και ενδιαφέροντα, ανάμεσα στα οποία η προαναγγελία μίας μήνυσης εναντίον της ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΤΟΠΙΑΣ… Ρεπορτάζ για την πολύωρη συνάντηση προσεχώς…

17/9 - Συνεδρίασε το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ για να καταλήξει σε απόφαση, με βάση την «ακρόαση» της 16/9. Όλοι υπέρ μου, λέει, τάχθηκαν, αλλά απόφαση δεν βγήκε (!). Ακριβώς από κάτω, δημοσιεύω μία μία αυτούσιες τις ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ των παρατάξεων, καθώς καταφθάνουν στο νιούζρουμ της ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΤΟΠΙΑΣ…

Αυτό το ποστ είναι ουσιαστικά update στο ακριβώς προηγούμενο ποστ Η απόφαση της ΕΣΗΕΑ (χωρίς μαγείρεμα). Είμαι λεπτομερής στις «διεργασίες» με τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, πρώτον γιατί είμαι άπειρος σε αυτές, και δεύτερον, γιατί όλο αυτό έχει ενδιαφέρον σαν… δημοσιογραφικό πείραμα. Εχουμε και λέμε λοιπόν: )

Σήμερα το πρωί (Δευτέρα 15/9) προσπάθησα να επικοινωνήσω με τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, Πάνο Σόμπολο. Δεν κατάφερα να επικοινωνήσω μαζί του, εξέφρασα όμως στην Ένωση τη διαμαρτυρία μου για την παράλειψή τους να με καλέσουν στη συνάντηση με το Δ.Σ., κόντρα σε αυτά που προέβλεπε ρητώς η απόφασή της ΕΣΗΕΑ.

Μού επιβεβαίωσαν ότι πράγματι είχε προγραμματιστεί συνάντηση με παρουσία των Σώκου (εκπροσώπου των συντακτών της Κ.Ε.) και Βλαστάρη (διευθυντή της Κ.Ε.) για την προηγούμενη Παρασκευή, συνάντηση που ματαιώθηκε λόγω κωλύματος του Πάνου Σώκου, ο οποίος βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη για ρεπορτάζ.

Δεν ξέρω τι μέτρησε, το ποστ στο μπλογκ, η προφορική διαμαρτυρία ή τίποτα από τα δύο, πάντως το μεσημέρι, με πήρε τηλέφωνο ο Κώστας Μπετινάκης (δημοσιογράφος, Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, της παράταξης ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ), και με ενημέρωσε πως έχει προγραμματιστεί για αύριο Τρίτη 16/9 συνάντηση του Δ.Σ. με τους κ.κ. Σώκο και Βλαστάρη, και πως καλούμαι να παραστώ και εγώ. Μού είπε ότι πιθανώς η μη πρόσκλησή μου στη συνάντηση της Παρασκευής να οφείλεται σε παράλειψη της γραμματείας, πάντως σε κάθε περίπτωση πρόκειται για παρεξήγηση χωρίς σημασία.

Το ίδιο με διαβεβαίωσε και ο Χρήστος Κυρίτσης (δημοσιογράφος, μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, της παράταξης «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ», στην οποία ηγείται ο πρόεδρος Π. Σόμπολος).

update: Τελικά, το απόγευμα επικοινώνησε μαζί μου και ο κ. Σόμπολος, επέμεινε ότι επόκειτο για παρεξήγηση, και οριστικοποίησε τη συνάντηση της Τρίτης.

Το δέχομαι γι αυτό και αλλάζω τη διατύπωση στο ποστ για την απόφαση της ΕΣΗΕΑ. Πάντως, σκέφτομαι πως αν ο Πάνος δεν είχε δηλώσει κώλυμα, πιθανότατα η συνάντηση θα είχε γίνει χωρίς εμένα.

Με καθυστέρηση ενός χρόνου, η ΕΣΗΕΑ ασχολείται με την υπόθεση. Βγάζει απόφαση με την οποία καλεί αρχικά τον εκπρόσωπο των συντακτών στην Κ.Ε. και εμένα, και στη συνέχεια τον διευθυντή Γιάννη Βλαστάρη, να δώσουμε διευκρινίσεις. Όμως, λίγο μετά, αρχίζει το μαγείρεμα η παρεξήγηση ... [UPDATE: Πώς, έστω την τελευταία στιγμή, η ΕΣΗΕΑ με κάλεσε στη συνάντηση] 

Και ξαφνικά, μετά από ένα χρόνο απραξίας, η ΕΣΗΕΑ αποφάσισε να ασχοληθεί με την υπόθεση της Κ.Ε..

Φυσικά, τώρα είναι αργά. Η σωστή ώρα για αντιδράσεις ήταν… πέρυσι. Όταν η υπόθεση λογκοκρισίας έσκασε στην Κ.Ε., όταν οι συνδικαλιστές την πληροφορήθηκαν επισήμως από εμένα. Αλλά τότε η ΕΣΗΕΑ δεν έκανε τίποτα. (Την άποψή μου -και την κριτική μου- για τη στάση των συνδικαλιστών την έχω γράψει στα τρία “σ“.)

Όμως, οι εξελίξεις έχουν διδακτικό ενδιαφέρον: Ας δούμε πώς εννοεί το συνδικαλιστικό όργανο την προστασία των μελών του αλλά και την προστασία του «λειτουργήματος». Ιδίως σε μια υπόθεση λογοκρισίας: Πώς το λέει η προμετωπίδα της ΕΣΗΕΑ; «Η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης».

Τα τελευταία γεγονότα έχουν ως εξής.

(1) Απολύθηκα στις 31/7.

(2) Ανέβασα το μπλογκ στις 8/8.

(3) Στις 11/8 ο εκπρόσωπος των συντακτών ενημέρωσε για πρώτη φορά την ΕΣΗΕΑ για την υπόθεση και την απόλυσή μου. Ιδού η επιστολή του:

Τα όσα αναφέρει η επιστολή είναι μεν ακριβή αλλά φοβάμαι πως είναι η μισή αλήθεια. Ο εκπρόσωπος αποφεύγει να πάρει θέση για το ποιος έχει δίκιο, αποφεύγει επίσης να χρησιμοποιήσει κρίσιμες λέξεις όπως «λογοκρισία», «κομμένο ρεπορτάζ»… Ίσως, δεν θεωρεί ότι έχω δίκιο. Ίσως περιμένει να τα πει όταν κληθεί από την ΕΣΗΕΑ για διευκρινίσεις.

Δεν θέλω να μπω σε αντιπαράθεση με τον εκπρόσωπο των συντακτών – δεν είναι αυτός απέναντί μου. Αλλά θα θελα και αυτός να το βλέπει έτσι. Υπενθυμίζω πάντως ότι ο εκπρόσωπος δεν είναι διαιτητής ανάμεσα στις δύο πλευρές αλλά εκπρόσωπος της μίας, αυτής του συντάκτη.

(4) Στις 4 Σεπτεμβρίου συνεδριάζει το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, για πρώτη φορά μετά την απόλυσή μου. (Συμπτωματικά, έναν ακριβώς χρόνο από τις 4 Σεπτεμβρίου 2007, όταν υπέβαλα το υπόμνημά μου στη διεύθυνση και την ιδιοκτησία της εφημερίδας).

Στη συνεδρίαση του Δ.Σ., ο Δημήτρης Τρίμης, μέλος του Δ.Σ. (και για όσους δεν τον γνωρίζουν, δημοσιογράφος στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» και επικεφαλής της παράταξης ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ, που πάντως δεν έχει την πλειοψηφία στην ΕΣΗΕΑ), μίλησε για τη «λογοκρισία του ρεπορτάζ», πρότεινε η ΕΣΗΕΑ να ζητήσει «την επαναπρόσληψη του συντάκτη» και σε περίπτωση που αυτό δεν γίνει δεκτό, να προχωρήσει σε «κινητοποίηση στην εφημερίδα».

Η απόφαση του Δ.Σ. ήταν η εξής:

Καλή απόφαση, δεν λέω. Ανοίγει επιτέλους η συζήτηση, καλούνται ο συντάκτης, ο εκπρόσωπος και ο διευθυντής για “διευκρινίσεις”. Αλλά αμέσως μετά αρχίζει το μαγείρεμα. η παρεξήγηση. Περιμένω να με καλέσουν αλλά τίποτα. Και τελικά, ενώ η απόφαση αναφέρει ρητώς πως «θα προηγηθεί και συνάντηση με τον συνάδελφο κ. Νίκο Λεοντόπουλο και τον εκπρόσωπο της εφημερίδας κ. Παναγιώτη Σώκο», η ΕΣΗΕΑ αυτοαναιρείται: Όπως πληροφορούμαι, την προηγούμενη εβδομάδα (την Παρασκευή 12/9;) φεύγουν επιστολές για τους Σώκο και Βλαστάρη, οι οποίοι μάλιστα ενημερώνονται, αλλά όχι προς εμένα. Οι Σώκος και Βλαστάρης, από όσο ξέρω, δεν παρουσιάστηκαν στην ΕΣΗΕΑ την Παρασκευή (δήλωσαν κώλυμα). Δεν ξέρω αν θα το κάνουν σήμερα. Περίμενα ως και τη Δευτέρα (σήμερα) αλλά ούτε επιστολή έχω λάβει, ούτε τηλεφώνημα.

 Τι μεσολάβησε άραγε;

[UPDATE: Πώς, έστω την τελευταία στιγμή, η ΕΣΗΕΑ με κάλεσε στη συνάντηση]

Ο αναγνώστης Lykos σε σχόλιό του έθεσε εύλογα το ερώτημα: 

tsopanis, στο Αύγουστος 26th, 2008 στο 8:08 π.μ. Είπε:

Συγνώμη κύριε Λεοντόπουλε… Ερώτηση… Εάν δεν είχατε απολυθεί, θα κάνατε την καταγγελία για την λογοκρισία ή θα την έτρωγε η μαρμάγκα;
Φυσικά δεν περιμένω καμία απάντηση, αφού όποια και εάν είναι αυτή είναι κατόπιν εορτής. Είναι ερώτηση που πρέπει να απαντήσετε εσείς στον εαυτό σας.
Όπως και να έχει πάντως, δεν είναι κάτι νέο αυτό που έγινε, έχει γίνει πολλές φορές και θα γίνεται και στο μέλλον. Παρόλα αυτά λυπάμαι πολύ για την απόλυση σας, τουλάχιστον είχαμε την δυνατότητα να διαβάσουμε το άρθρο ολόκληρο μέσα από το μπλογκ… Lykos

Ο Lykos σε ένα βαθμό έχει δίκιο:  Άργησα πολύ να το βγάλω το μπλογκ. Και είναι αλήθεια ότι περίμενα πρώτα την απόλυσή μου, αν και για την αργοπορία φταίει και η τρομερή αναβλητικότητα μου (θα γελούν τώρα στην εφημερίδα, όσοι με ξέρουν).

Ο Lykos έχει και λίγο άδικο: Την καταγγελία δεν την έκανα αφότου απολύθηκα. Το αντίθετο: απολύθηκα επειδή έκανα την καταγγελία, προφορικά και γραπτά. Όχι στο ίντερνετ αλλά εκεί όπου αρχικά έπρεπε: στους υπεύθυνους της εφημερίδας και στους εκπροσώπους της ΕΣΗΕΑ. (Όλα αυτά τα λέω εν τάχει εδώ και αναλυτικά εδώ).

Αν είχα κάνει την πάπια (όπως είχα κάνει στο παρελθόν), μια χαρά θα την είχα τη δουλίτσα μου τώρα, αφού και επισήμως η βασική κατηγορία σε βάρος μου ήταν ότι δήθεν συκοφάντησα τον αρχισυντάκτη και τον διευθυντή της εφημερίδας.

Αλλά το ίδιο το μπλογκ ήταν διαφορετική υπόθεση. Δίστασα αρκετά. Όταν έχεις την (ψευδ)αίσθηση ότι ο χώρος που δουλεύεις είναι κάτι περισσότερο από μια συνηθισμένη εφημερίδα, μια εφημερίδα που δεν ευθύνεται στο σύνολό της για τις πρακτικές συγκεκριμένων επιτελών της, το σκέφτεσαι πολύ πριν στραφείς εναντίον της δημοσίως. Ιδίως όταν ξέρεις πόσοι άσπονδοι φίλοι εκτός εφημερίδας περιμένουν στη γωνία. Γι αυτόν τον λόγο, εξάντλησα τα περιθώρια διαβούλευσης εντός της εφημερίδας. Και μόνον όταν η ιδιοκτησία με άδειασε (δια της απόλυσης), δημοσιοποίησα την ιστορία.

Όπως προσπαθώ να εξηγήσω και στο ποστ για τη λογοκρισία, δεν πιστεύω ότι ο δημοσιογράφος πρέπει στο πρώτο κρούσμα λογοκρισίας να χαλάσει τον κόσμο. Στη δική μου την περίπτωση, είχα υποστεί και άλλες λογοκρισίες στο παρελθόν. Όταν τα περιστατικά πολλαπλασιάστηκαν, άρχισα να αντιδρώ, “μαζεμένα” βέβαια. Είχα θέσει το πρόβλημα λογοκρισίας και στον αρχισυντάκτη και στον διευθυντή – σα να λες στον λύκο να φυλάξει τα πρόβατα… Αλλά είχα εκθέσει “ανεπισήμως” την κατάσταση και στους συνδικαλιστές.

Αυτό που άλλαξε αυτή τη φορά και με οδήγησε στο να διεκδικήσω πιο επίμονα και πιο επίσημα το δίκιο μου εντός της εφημερίδας ήταν ότι η υπόθεση με τα Goody’s παραήταν εξωφρενική.

Φυσικά, η αντίδραση μου δεν ήταν ηρωική. Από μία πλευρά, συμφεροντολογική ήταν! Όταν συνειδητοποίησα πως είχαν πλέον ξεπεράσει το όριο, αντέδρασα για να προστατεύσω τον εαυτό μου και να μπορέσω να κάνω τη ρημαδοδουλειά μου σωστά.

Ο αναγνώστης έχει και σε κάτι ακόμα δίκιο: “δεν είναι κάτι νέο αυτό που έγινε”. Αυτή ακριβώς είναι η χρησιμότητα αυτού του μπλογκ: Κάτι, που “έχει γίνει πολλές φορές” αλλά μένει σχεδόν πάντα κρυφό, εδώ παρουσιάζεται επωνύμως και αναλυτικά.